Default Image

Months format

Show More Text

Load More

Related Posts Widget

Article Navigation

Contact Us Form

404

Sorry, the page you were looking for in this blog does not exist. Back Home

Αβέβαιο βλέπουν οι επιστήμονες το μέλλον των θαλάσσιων φυτών Ποσειδωνία




Τα πράσινα, υποβρύχια λιβάδια της θαλάσσιας Ποσειδωνίας που περιβάλλουν τις Βαλεαρίδες Νήσους, είναι μια από τις πιο ισχυρές φυσικές άμυνες στον κόσμο ενάντια στην κλιματική αλλαγή. Μια έκταση αυτού του ευαίσθητου φυτού που αποτελεί σημαντικό μέρος του οικοσυστήματος, μπορεί να απορροφήσει 15 φορές περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα κάθε χρόνο, από ένα παρόμοιου μεγέθους φυτό του τροπικού δάσους του Αμαζονίου. Όμως, οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια παρατηρούν ότι αυτός ο παγκόσμιος θησαυρός, δέχεται πλέον υπερβολική πίεση από τον τουρισμό, αλλά κυρίως από την κλιματική αλλαγή.


Το θαλάσσιο αυτό φυτό βρίσκεται σε όλη τη Μεσόγειο, αλλά η περιοχή μεταξύ Μαγιόρκας και Φορμεντέρα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, αφού έχει χαρακτηριστεί ως παγκόσμια κληρονομιά από την Unesco πριν από περίπου 20 χρόνια. Περισσότερα από 300 είδη φυτών και πάνω από 1.000 είδη θαλασσίων ζώων ζουν στα λιβάδια Ποσειδωνίας, όπως ονομάζονται, μεταξύ αυτών πολλά από τα ψάρια αλιευτικής σημασίας. Πρόκειται για οικοτόπους με θεμελιώδη ρόλο στη διατήρηση της υγείας και παραγωγικότητας των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Πρώτον, γιατί αποτελούν τόπους αναπαραγωγής, λειτουργούν σαν βρεφοκομεία για πολλά είδη. Η τοπική αλιεία πλήττεται όταν τα λιβάδια ποσειδωνίας εξαφανίζονται. Δεύτερον, γιατί αποτρέπουν τη διάβρωση των ακτών μέσω των ριζωμάτων και των φύλλων τους. Με την αποψίλωση των θαλάσσιων λιβαδιών πολλές παραλίες απειλούνται με συρρίκνωση ή και εξαφάνιση. Τρίτον, όπως και τα χερσαία φυτά, τα υποβρύχια δάση δεσμεύουν άνθρακα από την ατμόσφαιρα.


Στις Βαλεαρίδες νήσους βρίσκονται περίπου 55.000 εκτάρια του φυτού αυτού, το οποίο βοηθά στην αποτροπή της διάβρωσης των παράκτιων περιοχών, λειτουργεί ως φυτώριο για τα ψάρια, αλλά παίζει επίσης παγκόσμιο σημαντικό ρόλο στην απορρόφηση του διοξειδίου του άνθρακα. Όπως δήλωσε μάλιστα ο καθηγητής Carlos Duarte, του Πανεπιστημίου Επιστήμης και Τεχνολογίας του King Abdullah στη Σαουδική Αραβία : "Αυτά τα λιβάδια της θάλασσας είναι οι πρωταθλητές της δέσμευσης άνθρακα για τη βιόσφαιρα. Το θαλάσσιο φυτό Ποσειδωνία δρα ως μία παγίδα ιζήματος και συλλαμβάνει άνθρακα σε αυτά τα ιζήματα. Είναι επίσης πολύ ανθεκτικό στα μικρόβια, οπότε ο άνθρακας δεν αποικοδομείται όταν εναποτίθεται στον πυθμένα της θάλασσας. Έτσι, πολλά από αυτά τα φυτά παραμένουν αμετάβλητα κατά τη διάρκεια δεκαετιών έως και χιλιετιών."


Ανάλογα λοιπόν με τη θερμοκρασία του νερού, το είδος αναπαράγεται είτε σεξουαλικά μέσω της ανθοφορίας, είτε με την κλωνοποίηση. Αυτή η ικανότητα της κλωνοποίησης που έχει το συγκεκριμένο είδος θαλάσσιου φυτού, του δίνει τη δυνατότητα να μπορεί να ζήσει για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα. Ο καθηγητής Duarte, δήλωσε μάλιστα ότι τα φύκια είναι φυτά με εκπληκτικές ικανότητες που έχουν την δυνατότητα να απορροφούν άνθρακα και να παραμένουν ένας από τους μακροβιότερους οργανισμούς στον πλανήτη, δεδομένου ότι στις θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές της Ίμπιζα κατέγραψαν έναν κλώνο όπου εκτιμήθηκε ότι ο σπόρος που παρήγαγε αυτόν τον κλώνο απελευθερώθηκε στον πυθμένα και αναπτύχθηκε πριν από 200.000 χρόνια.




Ωστόσο, παρά την ικανότητά του να ζει σχεδόν απεριόριστα, η Ποσειδωνία φαίνεται ότι αρχίζει να δυσκολεύεται να διαχειριστεί την κλιματική αλλαγή, καθώς και το μεγάλο αριθμό τουριστών που ρίχνουν κάθε χρόνο τις άγκυρές τους από τα σκάφη τους, καταστρέφοντας σταδιακά μεγάλο μέρος αυτών των πράσινων λιβαδιών στις Βαλεαρίδες νήσους. Μάλιστα μια μελέτη έδειξε ότι μεταξύ του 2008 και 2012, τα λιβάδια Ποσειδωνία στο Formentera μειώθηκαν κατά 44% λόγω του αντίκτυπου που είχε σε αυτά η αγκυροβόληση. Για να γίνει κατανοητό το μέγεθος της ζημιάς, αρκεί να σκεφτούμε ότι μια άγκυρα που έπεσε πριν από μία μέρα και κατέστρεψε ένα μέρος των φυτών, θα χρειαστούν 1000 χρόνια για να αποκατασταθούν. Όμως η μεγαλύτερη απειλή για τα συγκεκριμένα θαλάσσια φυτά είναι η κλιματική αλλαγή. Όπως δήλωσε ο Δρ Marbà, το ανώτερο θερμικό όριο της Ποσειδωνίας είναι περίπου 28 βαθμούς Κελσίου. Από το 2000 λοιπόν τουλάχιστον τα μισά καλοκαίρια έχει υπερβεί αυτή τη θερμοκρασία το νερό στις Βαλεαρίδες νήσους. Αν και δεν έχουν δείξει έρευνες ότι προκαλείται μαζική θνησιμότητα, παρά ταύτα έχει παρατηρηθεί μια υπερβολικά αργή ανάπτυξη του θαλάσσιου φυτού τα τελευταία χρόνια.


Ευτυχώς, η δράση της πολιτείας για την προστασία της Ποσειδωνίας στις Βαλεαρίδες νήσους αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, όπως αυξάνεται και η ευαισθητοποίηση του κοινού για τη σημασία του είδους. Ωστόσο, ορισμένοι ερευνητές πιστεύουν ότι η οικονομική αξία του άνθρακα που έχει δεσμεύσει το θαλάσσιο φυτό, θα μπορούσε να αποδεσμεύσει τα χρήματα για να το σώσει. Εάν λοιπόν ο άνθρακας που έχει ήδη αποκολληθεί από τη θάλασσα αυξάνεται σε αξία, τότε θα πληρώσει για την προστασία και ακόμη και την προσπάθεια αποκατάστασης των λιβαδιών αυτών των θαλάσσιων φυτών. Παρά το γεγονός λοιπόν ότι η άυξηση της θερμοκρασίας αποτελεί μια μεγάλη πρόκληση, υπάρχει ακόμα το περιθώριο να σωθούν, ακόμα κι αν τα αποτελέσματα φανούν μέσα στους επόμενους αιώνες.



Πηγή ανάλυσης : bbc.com / Βικιπαίδεια

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πρόσφατα άρθρα

Όροι Αναδημοσίευσης H αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες μπορεί να γίνεται μόνο με την άδεια του Meteo24News.gr και πάντα με την προϋπόθεση η πηγή να είναι ενεργό link προς το άρθρο. Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ "ΕΓΓΡΑΦΗ" στο κανάλι μας στο You Tube προκειμένου να ενημερώνεστε πρώτοι για νέα βίντεο. Γίνετε μέλη στην ομάδα μας στο Facebook