Default Image

Months format

Show More Text

Load More

Related Posts Widget

Article Navigation

Contact Us Form

404

Sorry, the page you were looking for in this blog does not exist. Back Home

Έναν Αρκτικό Ωκεανό χωρίς πάγο προβλέπουν ότι θα έχουμε μέχρι το τέλος του έτους οι επιστήμονες


Ο θαλάσσιος πάγος της Αρκτικής έχει φτάσει στο μέγιστο βαθμό κάλυψης, λίγες μέρες πριν μας αποχαιρετήσει ο πρώτος μήνας της εαρινής περιόδου και η εποχή της τήξης των πάγων ξεκινάει πλέον, με προοπτική να σπάσει ένα νέο ρεκόρ όσον αφορά την ταχύτητα της τήξεως αυτών, σύμφωνα με τις τελευταίες αναλύσεις που έχουν γίνει από τους επιστήμονες. Παρά το γεγονός ότι η έκταση του Αρκτικού θαλάσσιου πάγου είναι πραγματικά μεγαλύτερη από ό,τι ήταν τα τελευταία χρόνια, αυτό δεν σημαίνει ότι η τήξη τους θα είναι πιο αδύναμη. Στην πραγματικότητα, αναμένεται να συμβεί μια ταχεία τήξη των πάγων το επόμενο διάστημα, ξεπερνώντας ενδεχομένως ακόμα και τον Σεπτέμβριο του 2020, όπου καταγράφηκε η χαμηλότερη έκταση θαλάσσιου πάγου στον Αρκτικό Ωκεανό από το 2012.

Η περιοχή της Αρκτικής είναι στην πραγματικότητα ένας ωκεανός ο οποίος δεν έχει μεγάλη έκταση. Είναι ο μικρότερος και πιο ρηχός από τους πέντε μεγάλους ωκεανούς του πλανήτη, αλλά και ο πιο κρύος. Είναι επίσης ο μόνος ωκεανός που είναι μικρότερος από τη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο, που δεν είναι άλλη από την Ρωσία. Η παρακάτω εικόνα λοιπόν δείχνει τον Αρκτικό Ωκεανό, όπως θα φαινόταν χωρίς νερό, αποκαλύπτοντας ένα πολύ περίπλοκο υποβρύχιο έδαφος. Μπορείτε μάλιστα να δείτε τις κύριες περιοχές του Αρκτικού Ωκεανού, με την καθεμία να έχει το δικό της σύνολο μοναδικών καιρικών ιδιοτήτων. Το γράφημα προέρχεται από μία από τις πιο πρόσφατες μελέτες στον Αρκτικό Ωκεανό.


Ο εποχιακός κύκλος του Αρκτικού θαλάσσιου πάγου φαίνεται στην παρακάτω εικόνα από το σύστημα Arctic-ROOS. Δείχνει την έκταση των παγετώνων σε διάστημα ενός έτους. Η περίοδος τήξης ξεκινά συνήθως τον Μάρτιο και διαρκεί μέχρι τον Σεπτέμβριο. Το γράφημα δείχνει τα τελευταία χρόνια δεδομένων, όπου μπορούμε να δούμε ότι η έκταση του πάγου της Αρκτικής του 2020 ήταν η δεύτερη χαμηλότερη από το 2012, το οποίο εξακολουθεί να κατέχει το ρεκόρ για τη χαμηλότερη έκταση πάγου από τότε που ξεκίνησαν οι μετρήσεις. Θα παρατηρήσετε λοιπόν τη συνεχή ισχυρή κίνηση των παγετώνων, που επηρεάζονται από τα ρεύματα του ωκεανού και επίσης τη δυναμική του καιρού / ανέμου. Κοιτάζοντας τις τρέχουσες συνθήκες, μπορούμε να δούμε την έκταση του θαλάσσιου πάγου, σε σύγκριση με τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο (πορτοκαλί γραμμές), όπου τα μεγαλύτερα ελλείμματα εντοπίζονται στον ανατολικό Καναδά, στον Κόλπο του St. Lawrence, στη Θάλασσα Κάρα, στη Θάλασσα του Μπάρεντς και στη Θάλασσα του Μπέρινγκ.

Το γράφημα παρακάτω δείχνει την τελευταία έκταση του θαλάσσιου πάγου στην Αρκτική, η οποία βάσει των αναλύσεων, κινείται κάτω από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο. Η πράσινη γραμμή είναι η σεζόν ανάπτυξης θαλάσσιου πάγου 2011-2012, η ​​οποία στη συνέχεια κατέγραψε ρεκόρ ταχύτητας τήξεων των πάγων το 2012. Η τρέχουσα έκταση του θαλάσσιου πάγου είναι λίγο πάνω από 14,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα, που σημαίνει ότι είναι λίγο λιγότερο από το μέγεθος των Ηπειρωτικών Ηνωμένων Πολιτειών. Παραμένει λοιπόν πολύ πιο κάτω από τον μακροπρόθεσμο μέσο όρο των τελευταίων 40 ετών. Μπορούμε επίσης να δούμε τη μέγιστη έκταση των θαλάσσιων πάγων των τελευταίων 17 ετών, μεχρι το 2021, διαπιστώνοντας ότι σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, είχαν μεγαλύτερη έκταση οι παγετώνες. Σημειώστε ότι προέρχεται από το σύνολο δεδομένων JAXA, το οποίο μπορεί να είναι ελαφρώς διαφορετικό από τα δεδομένα NSIDC στο προηγούμενο γραφικό. Το συγκεκριμένο γραφικό είναι του Zachary Labe.



Αλλά ο αρκτικός θαλάσσιος πάγος είναι κάτι πολύ περισσότερο από μία απλή έκταση πάγου ανά περιοχή. Παρακάτω μπορείτε να δείτε το γραφικό μας, το οποίο δείχνει τη συγκέντρωση του θαλάσσιου πάγου. Μας λέει ποιό είναι το κλάσμα του θαλάσσιου πάγου στον ωκεανό. Όπως θα διαπιστώσουμε, έχουμε ως επί το πλείστον 90-100%. Μια άλλη όμως σημαντική παράμετρος του πάγου της Αρκτικής είναι φυσικά το πάχος του. Αποκαλύπτει πού είναι παχύτερο το στρώμα των πάγων και πού είναι λεπτότερο, που σημαίνει ότι είναι πολύ πιο επιρρεπές στην τήξη. Προφανώς, ο λεπτότερος πάγος μπορεί να βρεθεί στις εξωτερικές άκρες, οι οποίες ήδη αρχίζουν να λιώνουν.


Μέσα λοιπόν από τις αναλύσεις διαπιστώνεται ότι ήδη από αυτήν την εβδομάδα, οι θερμοκρασίες θα είναι πολύ θερμότερες από τις κανονικές πάνω από την Γροιλανδία, τη θάλασσα του Κάρα, όπως και στη θάλασσα του Μπάρεντς. Αυτές οι περιοχές κατά συνέπεια θα δουν μια πρώτη σημαντική μείωση του θαλάσσιου πάγου κατά το ξεκίνημα της εποχής του σταδιακού λιώσιμου των πάγων στην Αρκτική. Όμως, πέρα από τις θερμοκρασίες του αέρα, και οι θερμοκρασίες των ωκεανών είναι επίσης θερμότερες από τις κανονικές, ειδικά στη Θάλασσα του Λαμπραντόρ και γύρω από τη Γροιλανδία, στη Θάλασσα του Μποφόρ και στη Θάλασσα του Κάρα. Επομένως και σε αυτές τις περιοχές θα ξεκινήσει η ταχύτερη τήξη των πάγων.


Τώρα, οι τρέχουσες συνθήκες του Αρκτικού θαλάσσιου πάγου εξακολουθούν να είναι αρκετά σταθερές, με μεγαλύτερη έκταση θαλάσσιου πάγου απ' ότι ήταν πριν από μερικά χρόνια. Αυτό γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό όταν εξετάζουμε τις παγκόσμιες ανωμαλίες θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια του χειμώνα 2020/2021. Μπορείτε να δείτε στην παρακάτω εικόνα, ότι οι περιοχές της Αρκτικής ήταν πολύ θερμότερες από τον μέσο όρο. Μόνο η περιοχή της Ανταρκτικής ήταν στην πραγματικότητα πιο ψυχρή από την κανονική αυτή την περίοδο. Αλλά οι πιο ευαίσθητες περιοχές είναι εκείνες που βρίσκονται πιο νότια, όπου οι κανονικές θερμοκρασίες είναι τώρα +2 ή +3, πάνω από το σημείο τήξης. Επίσης, σημειώστε τις ψυχρότερες ανωμαλίες στις νότιες Ηνωμένες Πολιτείες, με πολλές χειμερινές καταιγίδες και το τεράστιο κρύο ξέσπασμα τον Φεβρουάριο. Η κύρια περιοχή ψυχρότερων από τις κανονικές θερμοκρασίες ήταν πάνω από τη δυτική Σιβηρία.


Ο λόγος για αυτό ήταν ένα μοναδικό μοτίβο υψηλών πιέσεων που επέμεινε στη διάταξης της ατμοσφαιρικής κυκλοφορίας, πάνω από τον Αρκτικό Ωκεανό. Η παρακάτω εικόνα δείχνει το μοτίβο πίεσης χειμώνας 2020/2021, με το κύριο χαρακτηριστικό να είναι τα ισχυρά συστήματα υψηλής πίεσης πάνω από τον Αρκτικό Ωκεανό, τη Γροιλανδία και τον βορειοανατολικό Καναδά. Η υψηλή πίεση στις περιοχές της Αρκτικής έχει ωθήσει τον ψυχρότερο αέρα, στη Σιβηρία και στη Βόρεια Αμερική. Ο κύριος ένοχος πίσω από αυτό είναι το γεγονός του φαινομένου της στρατοσφαιρικής θέρμανσης στις αρχές Ιανουαρίου 2021, αποδυναμώνοντας τον πολικό στρόβιλο. Κοιτάζοντας όμως τον τελευταίο μήνα του χειμώνα που είναι ο Φεβρουάριος, βλέπουμε μερικές από τις ισχυρότερες ανωμαλίες θερμής θερμοκρασίας των τελευταίων ετών.

Όλα λοιπόν τα παραπάνω επιβεβαιώνουν την ανησυχία των επιστημόνων, ότι φέτος θα έχει η Αρκτική την χαμηλότερη κάλυψη πάγου από το 2012, με τους ειδικούς να προβλέπουν ότι θα συμβεί το λεγόμενο " Blue Ocean Event" ή στη δική μας γλώσσα "Αρκτικός Ωκεανός χωρίς πάγο", αφού μέσα από τις αναλύσεις διαπιστώνουν ότι από τα 14,5 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα που καλύπτονται τώρα από πάγο στην Αρκτική, μέχρι το τέλος της περιόδου της τήξης αυτών, θα έχουν μείνει μόλις 1,2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα πάγου, γεγονός που αν συμβεί θα ξεπεράσει το ρεκόρ του Σεπτεμβρίου του 2020, που ήταν 3,2 εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα. Μένει λοιπόν να φανεί αν θα επιβεβαιωθούν και τις συνέπειες που θα έχει αυτό στο παγκόσμιο κλίμα. 

Πηγή δεδομένων : Severe Weather Europe
Μετάφραση : Φραγκούλη Μαρία






Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Πρόσφατα άρθρα

Όροι Αναδημοσίευσης H αναδημοσίευση του άρθρου από άλλες ιστοσελίδες μπορεί να γίνεται μόνο με την άδεια του Meteo24News.gr και πάντα με την προϋπόθεση η πηγή να είναι ενεργό link προς το άρθρο. Μην ξεχάσετε να κάνετε κλικ "ΕΓΓΡΑΦΗ" στο κανάλι μας στο You Tube προκειμένου να ενημερώνεστε πρώτοι για νέα βίντεο. Γίνετε μέλη στην ομάδα μας στο Facebook

Ακολουθήστε μας και στο Pinterest

 Ακολουθήστε τις ειδήσεις του Meteo24News στο Google News